Tag: Yuhto Tonokawa

Recensie: Rewrite

1470018599_4

Key is een bekende studio onder anime fans, maar zelf maken ze geen anime. In plaats daarvan maakt Key namelijk visuele romans, videospellen die vooral draaien om het verhaal en waarin de speler keuzes maakt die het verloop van het verhaal beïnvloeden. Veel van hun visuele romans hebben een anime bewerking ontvangen, en veel van die bewerkingen zijn klassieke anime geworden: denk bijvoorbeeld aan Kanon, Air en Clannad. In het afgelopen zomerseizoen kwamen niet één maar twee bewerkingen van Key-spellen uit: de OVA Planetarian en de tv-serie Rewrite. Ik heb een kijkje genomen naar de laatste daarvan, Rewrite.

Rewrite draait om Tennohji Kohtaroh, een middelbare scholier uit de stad Kazamatsuri. Nadat hij in de nacht bezocht werd door een geest, checkt hij of de Occult Club van zijn school hem bescherming tegen geesten kan geven, maar tot zijn verrassing heeft de Occult Club slechts één lid, de clubpresident Akane Senri. Door mensen uit zijn naaste omgeving erbij te betrekken blaast Kohtaroh nieuw leven in de Occult Club. Met de nieuwe leden, waaronder Kohtaroh’s oude vriendin Kotori, uitwisselingsstudent Chihaya en klassenpresident Lucia, probeert Kohtaroh de waarheid achter vreemde gebeurtenissen uit te zoeken, maar Kohtaroh ontdekt daarbij meer dan hem lief is…

In tegenstelling tot de meeste voorgaande Key visuele romans, is Rewrite niet geschreven door Jun Maeda, maar in plaats daarvan is het verhaal het resultaat van een samenwerking tussen Romeo Tanaka, Yuhto Tonokawa en Ryukishi07. De laatste daarvan ken je misschien van Higurashi When They Cry en Umineko When They Cry. Toch volgt dit de formule van een typische Jun Maeda visuele roman: iedereen heeft melodramatische achtergrondverhalen en hoewel het verhaal in realiteit gegrond lijkt te zijn, is er wel degelijk een magisch element aanwezig. Maar in dit verhaal is de magie veel prominenter dan in Jun Maeda’s verhalen; op een gegeven moment komt het zelfs over als een shohnen actie serie.

De verhalen van de afzonderlijke personages zijn nogal zwak en in sommige gevallen zelfs belachelijk. De magische invloed van het verhaal zorgt er bijvoorbeeld voor dat mensen hun eigen dochter vergeten, of dat alles wat iemand aanraakt afsterft. Bovendien loopt het verhaal uit op één groot conflict, dat niet past bij de persoonlijke toon die normaal gesproken de kracht zijn van Key visuele romans, en dat ze hier opnieuw proberen te produceren. Het is alsof de schrijvers alle genres die ze kenden in het verhaal probeerden te verwerken, en dat leidt hier niet tot een goed resultaat.

Bovendien is de animatie, verzorgd door Studio 8-Bit, niet eens goed. De 2D animatie beeld de bewegingen van de personages niet op overtuigende wijze  uit, en de 3D animatie, waarin monsters worden uitgebeeld, ziet op elk vlak heel erg nep uit. Rewrite bevat op Ace Attorney na de slechtste animatie die ik in tijden heb gezien.

Ik was nooit een fan van Jun Maeda, maar zelfs ik moet toegeven dat hij wel een unieke visie had, dat hij iets wilde overbrengen met zijn verhalen. In tegenstelling tot dat is Rewrite alleen maar een poging om zijn stijl te kopiëren, en zelfs dat lukt niet op een goede manier. Magische invloeden zijn daarvoor veel te letterlijk in het verhaal aanwezig, waardoor het verhaal soms opeens een ander genre wordt dan het hoort te zijn.

Het verhaal is dus niet, en de animatie is al evenmin niet om naar huis te schrijven. Daarmee is Rewrite alleen voor de meest hardcore Key fanaten. Maar zelfs zij gebruiken waarschijnlijk hun tijd liever om het originele spel te spelen.

Rewrite is te bekijken op daisuki.