Tag: Yohji Enokido

Opinie: Mijn favoriete regisseurs, deel 3

14407

Satoshi Kon en Mamoru Hosoda, die ik eerder heb besproken, zijn beide geweldige regisseurs. Maar omdat ze de kans hadden om te werken met grote filmbudgets, hadden ze ook veel middelen tot hun beschikking om te laten zien hoe goed ze zijn. Het is veel moelijker om jezelf te bewijzen wanneer je moet werken met slechts een schamel tv-anime budget. Toch zijn er regisseurs die dat ook voor elkaar krijgen, zoals de eigenzinnige Kunihiko Ikuhara.

50edda8295d14bc3cdcf7022d64ec3bfb6bcc549_hqNet als Mamoru Hosoda begon Ikuhara zijn regiecarrière bij Toei, als afleveringsregisseur voor Sailor Moon. Zijn afleveringen waren zo uniek en interessant dat op het moment dat de serieregisseur Jun’ichi Satoh zijn positie opgaf tijdens Sailor Moon R, het tweede seizoen, hij het stokje doorgaf aan Ikuhara. Door de overweldigende populariteit van de Sailor Moon franchise kon Kunihiko Ikuhara nog een paar jaar doorwerken aan deze franchise. Hij bleef zijn positie namelijk behouden voor seizoen 3, die Sailor Moon S heet, en seizoen 4, genaamd Sailor Moon SuperS, bovenop de film die bij Sailor Moon R hoorde.

Door zijn werk aan de Sailor Moon franchise werd al duidelijk dat Kunihiko Ikuhara een unieke, opvallende en verslavende regiestijl had. Maar hoe goed hij echt was werd pas duidelijk toen hij begon te werken aan zijn eigen originele werk. Voor de eerste van zijn originele projecten richtte hij de creatieve groep Be-Papas op. Behalve hem zelf bestond deze groep ook onder andere uit de schrijver Yohji Enokido en de mangaka Chiho Saitoh. De samenwerking tussen deze mensen leidde tot het bestaan van het multimediaproject Revolutionary Girl Utena, bestaande uit een anime, manga en videospel.

showposterRevolutionary Girl Utena had zelfs toen het uitkwam in 1998 geen goede animatie, en door de passage van de tijd ziet het er nog slechter uit. Maar toch is het voor elke anime fan de moeite  waard om te kijken. De serie gaat over het sportieve meisje Utena Tenjoh, die betrokken raakt in een serie zwaarden duels waarmee wordt bepaald wie de verloofde van de Rozenbruid, Anthy Himemiya, wordt. Degene die uiteindelijk de hand van Anthy wint krijgt hun wens vervult. Uit dit concept komt een sprookjesachtig verhaal met feministische thema’s voort, waarin de normale gang van sprookjes wordt verworpen. Door het vele gebruik van symboliek en de rijke thematische inhoud maakte Ikuhara hier een werkelijk meesterwerk van.

Bovendien weet Ikuhara zijn gebrek aan een groot budget in een voordeel om te zetten. Waar normaal gesproken herhaalde animatie als slecht wordt beschouwd, maakt Ikuhara de repetitie op meesterlijke wijze een belangrijk gedeelte van het verhaal. Hierdoor wordt de herhaalde animatie een belangrijk gedeelte van het verhaal, en voegt het daadwerkelijk veel toe aan de serie.

Het succes van Utena leidde tot de productie van een filmversie, maar daarna werd het stil rond Kunihiko Ikuhara. Hij begon zich bezig te houden met andere dingen dan regisseren, zoals een boek- en muziekproject genaamd Schell Bullet. Meer dan een decennium later, in 2011, kregen we eindelijk een nieuwe serie van Ikuhara, de kleurrijke serie Mawaru Penguindrum.

11957Mawaru Penguindrum gaat over de twee broers Kanba en Shohma en hun chronisch zieke zus Himari, die plotseling sterft tijdens een bezoek aan een dierentuin. Maar door een mysterieuze levensvorm krijgt Himari de kans op een tweede leven, zolang Kanba en Shohma de “Penguindrum” kunnen vinden. Mawaru Penguindrum gaat over een heleboel verschillende zaken tegelijkertijd, en is daarom eigenlijk iets te ingewikkeld. Dat maakt het erg lastig om goed te begrijpen, maar daarom blijft het ook een fascinerende serie, zelfs als je het al vaker hebt gezien. Bovendien is alles aan de serie op geweldige wijze ontwerpen, zowel visueel (achtergronden, personages) als muzikaal.

captureIkuhara’s meest recente serie komt uit 2015, en draagt de naam Yuri Kuma Arashi, dat in Nederlands Lelie Beer Storm betekent. Het speelt zich af in een wereld waar een grote muur wordt gebouwd om beren van mensen weg te houden. Twee beren, Ginko en Lulu, nemen een menselijke gedaante aan om op die manier tussen de mensen te kunnen wonen, en zo dicht in te buurt te kunnen komen van Tsubaki Kureha, een meisje die beren haat omdat haar moeder is vermoord door een beer. Hoewel Ikuhara nog steeds uitgebreid gebruik maakt van ingewikkelde symboliek, is deze serie het meest voor de raap door de korte duur van maar 12 afleveringen. Maar opnieuw is dit een prachtige serie om te zien, horen, en om over na te denken, en bovendien brengt het een belangrijke boodschap over.

Mensen zijn verdeeld over Ikuhara’s regiestijl, maar voor wie er van houdt is er niets beters. Jammer genoeg zijn er altijd grote stille periodes zonder ook maar een beetje nieuws tussen de projecten van Kunihiko Ikuhara. Voor zover we nu weten, is er nog geen nieuw project van hem op komst. Maar omdat alles wat hij maakt zo bijzonder is, blijf ik wachten en hopen dat ik meer van hem te zien zal krijgen in de toekomst. Een beter compliment kan ik niet geven!

Advertenties