Tag: Production I.G

Recensie: Kuroko’s Basketball seizoen 2

s0rqnst

In mijn recensie van seizoen één van Kuroko’s Basketball kwam ik tot de conclusie dat Kuroko’s Basketball amusant is, maar op geen enkele manier bijzonder. Toch heeft deze serie een indrukwekkend aantal van drie seizoenen, met een opvolgfilm nog op komst. Dat betekent dat de serie toch een bijzonder iets moet hebben, waardoor het langdurig populair is gebleven. Maakt het tweede seizoen duidelijk wat dat bijzondere element is?

De Seirin basketbalclub mag dan wel verloren hebben op de Interhigh, maar dat ontmoedigt haar leden niet. Om uiteindelijk revanche te kunnen nemen op de Toh’oh basketbalclub, zetten ze hun doelen op de aankomende Winter Cup. Terwijl ze zich voorbereiden op dat toernooi, komt Kagami een oude bekende van hem tegen: Tatsuya Himuro, een getalenteerde basketbalspeler met wie Kagami bevriend was tijdens zijn tijd in Amerika. Hij blijkt in hetzelfde team te zitten als Murasaibara van de Generatie van Wonderen, en samen doen ze ook mee aan de Winter Cup.Heeft Seirin wel een kans met zo’n sterke competitie?

De beschrijving hierboven klinkt als een standaard begin van het tweede seizoen van een sportserie. Dat is niet per se erg; sportseries volgen vaak een vastliggende formule, en zijn daarom niet minder entertainend. Goede sportseries gaan vaker meer over de personages dan over de sport zelf.

De personages in Kuroko’s Basketball zijn interessant genoeg, maar niet echt bijzonder. Ze vallen namelijk in voorspelbare archetypes. Het is vaak wel interessant om te zien hoe de personages hun beperkingen proberen te overkomen. Jammer genoeg wordt dat vaak teniet gedaan door de belachelijke talenten die de personages kunnen hebben in deze serie. We weten dat de schrijvers gewoonweg een nieuwe belachelijke techniek verzinnen waarmee iemands zwakke plekken juist weer sterke punten worden. Dat neemt een heleboel drama weg.

Ook heeft deze serie nog een ander probleem: er zijn te veel personages die als belangrijk worden neergezet. Het is niet erg als een enkel nieuw personage wordt geïntroduceerd, zoals in het geval van Himuro. Maar wanneer een volledig nieuwe groep (de Ongekroonde Koningen) wordt voorgesteld terwijl we nog niet eens alle leden van de Generatie van Wonderen kennen, dan is dat wel een probleem. Het introduceren van grote groepen was ook één van de grootste problemen van Bleach.

Gelukkig zijn de wedstrijden een stuk beter. Ja, de personages zijn belachelijk getalenteerd, maar dat maakt het des te interessanter om te zien hoe de Seirin basketbalclub zich uit benarde situaties weet te redden. In dit seizoen zijn de wedstrijden wel allemaal iets aan de lange kant. Of dat slecht is weet ik niet, de wedstrijden zijn wel het sterkste aspect van de serie.

Ook dit seizoen is gemaakt door Production I.G, dus er valt niet te klagen over de kwaliteit van de animatie. De serie is wel al een paar jaar oud, dus het kwam voor de tijd dat Production I.G enorme budgetten begon toe te wijzen aan sportseries. Solide animatie, maar niet spectaculair dus.

Kuroko’s Basketball is in haar tweede seizoen opnieuw amusant. De serie blijft dus wel staande tussen alle andere sportseries, maar opnieuw zie ik geen bijzonder aspect waarmee het zich onderscheid van de rest. Daarmee laat het niet bepaald een sterke blijvende indruk achter.

Kuroko’s Basketball seizoen 2 is te bekijken op daisuki en crunchyroll.

Advertenties

Recensie: Joker Game

gagu-fxrpvea1270850

Japan, de jaren ’30. Een eenheid van de militaire politie valt binnen bij een Amerikaanse man die in Japan woont en van spionage wordt verdacht. De man die de eenheid leidt, Sakuma, en zijn assistent Miyoshi zijn zelf Japanse spionnen en voeren een eigen onderzoek uit, onafhankelijk van de werkelijke militaire politie. Maar de situatie escaleert en Sakuma wordt gedwongen om óf de Amerikaanse spion onmiddelijk te ontmaskeren, óf harakiri te plegen.

Deze bloedstollende scène komt uit de eerste aflevering van Joker Game. Deze serie gaat over de D-Agentschap, een spionnenorganisatie opgericht door de geheimzinnige Luitenant-Kolonel Yuuki. Om voor de D-Agentscap te kunnen werken, moet je eerst een helse training ondergaan, waarbij je zowel fysiek als mentaal tot het uiterste wordt gedreven, maar ook geleerd krijgt dat een spion niet mag  worden gedood of zelf mag doden, ongeacht de situatie. Joker Game vertelt de verhalen van de mannen die deze training met succes hebben afgerond.

Het eerste verhaal van de serie geeft een uitstekend voorbeeld van wat de serie goed maakt. Gedurende de eerste aflevering wordt de spanning voortdurend opgebouwd, en tegen het einde van de aflevering zit je op het puntje van je stoel. Daarbij zit het verhaal ook goed in elkaar, met slimme verassende wendingen die moeilijk te raden zijn.

Joker Game is en episodische serie, maar meer dan eens worden er hints gegeven over een groter verhaal. Zo zijn er een aantal slechteriken die een prominente rol hebben, zoals de terugkerende officier van de militaire politie Mutoh en de Engelse Howard Marks. Ook Luitenant-Kolonel Yuuki lijkt veel geheimen te hebben. Maar de hints naar een groter verhaal worden nooit opgevolgd. Na één aflevering krijgen we Howard Marks nooit meer te zien, en we komen nooit echt iets te weten over Yuuki. Dat maakt het geheel ietwat onbevredigend, ondanks dat de losse afleveringen wel goede verhalen vertellen.

Mogelijk komt het ontwijken van een groots verhaal voort uit de setting van de serie. In de periode waar dit over gaat was Japan één van de schurken, die met veel militair vertoon paniek zaaide in de rest van Azië. Maar Joker Game wilt haar hoofdpersonges toch neerzetten als helden, die strijden voor een goede zaak. Daarom wordt de context zo veel mogelijk weggehaald en krijgen we nooit een goed beeld van het echte conflict. Net zoals de geschiedenis van de hoofdpersonges gewist geworden, wist deze serie ook de geschiedenis van onze wereld.

Deze serie is geproduceerd als een echte Production I.G serie. Het heeft een volwassen sfeer, er is veel oog voor detail (vooral in de tijdsspecifieke kostuums en achtergronden), en neemt zichzelf heel serieus. De animatie is overal goed, maar vooral de opening steekt met kop en schouders boven de rest van de serie uit. Het bevat veel indrukwekkende effecten en heeft preces de juiste sfeer voor een spionagethriller. De afsluiting is ook niet slecht, maar verbreekt ondanks dat toch de sfeer van de serie een beetje.

Joker Game werkt goed als een spionagethriller; het is sfeerrijk, spannend én weet wat het doet. Toch laat de serie als een geheel niet een al te beste indruk achter, omdat we alleen maar kleine stukjes van een groot conflict zien. Het is daarom heel geschikt om als losse afleveringen te kijken, maar werkt niet al te goed als een serie.

Joker Game is te bekijken op crunchyroll.

Recensie: Haikyu!! Second Season

7cc68bb6b75c3d3d

Van oktober 2015 tot en met maart van dit jaar werd het tweede seizoen van Haikyu!! uitgezonden. Dit is ook mijn tweede recensie over deze serie; mijn recensie van het eerste seizoen is hier te lezen. Kort samengevat, ik vond dat Haikyu!! heel veel belofte had, met leuke personages en een  erg goede productie, maar die belofte vooral in de eerste helft niet altijd waarmaakte. De tweede helft van seizoen één vond ik al beter, maar kan het tweede seizoen me echt overtuigen?

Na verloren te hebben van Aoba Johsai in het herfsttoernooi, beginnen de leden van de Karasuno volleybalclub met hun voorbereidingen voor het lentetoernooi. Ze proberen niet alleen een nieuwe manager te ronselen, maar ook te kunnen deelnemen aan een groot trainingskamp in Tokyo. Natuurlijk is iedereen ook al aan het trainen voor een nieuw toernooi, en tijdens één specifieke training ontmoeten Hinata en Kageyama de sterspeler Ushijima van Shiratorizawa, het team dat op hun beurt Aoba Johsai weer heeft verslagen. Hinata maakt Ushijima duidelijk dat hij hem zal verslaan op het komende lentetoernooi…

Na deze intense aflevering gaat Haikyu!! Second Season terug naar de voorbereidingen voor het lentetoernooi, wat niet erg dramatisch is. Maar ja, eigenlijk heeft de serie wel weer een rustpauze nodig na de drama van het herfsttoernooi aan het einde van het eerste seizoen. Je kan niet eeuwig de spanning hoog houden in een langlopende serie!

En deze voorbereidingen geven Haikyu!! de kans om weer een nieuwe personages te introduceren. De interactie tussen de personages was altijd al één van de sterkste punten van deze serie, en dat wordt hier opnieuw duidelijk. Niet alleen leren we nieuwe rivalen kennen, ook wordt het gebrek aan vrouwelijke personages dat het eerste seizoen had ietwat opgelost met de introducties van de nieuwe manager Hitoka Yachi en de wilde Saeko Tanaka, de zus van Ryuunosuke. Omdat de serie gaat over mannenteams krijgen deze personages niet heel veel te doen, maar ze zijn desalniettemin een prettige aanwezigheid. De toevoeging van Hitoka maakt de andere manager Kiyoko Shimizu zelfs interessanter; deze twee personages hebben namelijk een heel leuke dynamiek.

Maar Haikyu!! draait ook narratief gezien op volle toeren. Plotpunten die in het eerste seizoen nergens naar toe gingen worden hier ten volle benut. Hierdoor worden vooral de personages Yamaguchi en Tsukishima wat uitgediept. Dit was wel nodig, want deze twee waren niet heel leuk om te zien in het eerste seizoen. In Second Season worden ze een stuk sympathieker.

De serie wordt nog steeds gemaakt door Production I.G. De achtergrondmuziek is ietwat gevarieerder dan in het eerste seizoen, en bepaalde bewegingen en emoties worden op wat creatievere wijze getoond, maar voor de rest is de productie niet veel anders dan het eerste seizoen, en dat is zeker niet erg! Haikyu!! blijft in het tweede seizoen de best geanimeerde sportserie die ik me kan bedenken.

Op zijn beetje alle punten is Haikyu!! verbeterd ten opzichte van haar eerste seizoen. Nog steeds zet de serie me niet aan om volleybal te spelen, maar dat is geen schuld meer van de serie zelf, volleybal is gewoon mijn sport niet. Desondanks ben ik heel geïnteresseerd in alle gebeurtenissen rond het Karasuno volleybalteam, dus laat dat derde seizoen maar komen!

Haikyu!! Second Season is te bekijken op crunchyroll.

Recensie: Noblesse: Awakening

en_noblesse_ova_share

Binnenin de anime industrie zijn samenwerkingen tussen Japan en Korea heel gewoon. Koreaanse animatiestudio’s werken relatief goedkoop, dus veel animatie wordt gedaan in Korea terwijl in Japan de creatieve beslissingen worden genomen. De anime die ik op dit moment het meest associeer met Korea is Noblesse: Awakening, maar niet omdat de animatie daar is gedaan, maar juist omdat het originele idee uit Korea komt, en in Japan met dat idee aan de slag is gegaan.

Noblesse is origineel een webtoon, een Koreaanse variant van de webcomic. Deze webtoon, geschreven door Jeho Son en geïllustreerd door Kwangsu Lee, vertelt het verhaal van de vampier Cadis Etrama di Raizel, die al snel de bijnaam Rai krijgt. Hij wordt na 820 jaar slapen wakker in hedendaags Zuid-Korea, en begint zich aan te passen aan de huidige staat van de wereld. Zijn dienaar Frankenstein is tegenwoordig de directeur van een middelbare school, de Ye Ran middelbare school, waar Rai instroomt. Op die manier maakt hij nieuwe vrienden, maar komt hij ook te weten over mysterieuze gebeurtenissen…

Noblesse: Awakening vertelt hetzelfde verhaal als het eerste gedeelte van de originele webtoon, maar de inhoud daarvan wordt ontzettend sterk ingekort. Wat origineel bijna 92 hoofdstukken waren, wordt hier in een halfuur getoond. Ondanks dat blijft deze ONA (Original Net Animation, animatie dat verspreid wordt via het internet) makkelijk te volgen. Dat komt omdat het verhaal vrij eenvoudig is. De webtoon komt juist traag over, met veel onnodige scènes, waarin niet echt iets verandert aan de situatie. Gedeeltelijk door de korte duur van Noblesse: Awakening komen de personages nogal oppervlakkig over, maar ook in het origineel waren de personages niet per se driedimensionaal.

Het verhaal mag dan wel vampieren bevatten, toch is Noblesse beter in te delen bij de actie categorie dan bij horror. De ONA bevat namelijk meerdere actiescènes ondanks de korte duur. Deze actiescènes kijken makkelijk weg door de vlotte animatie van Production I.G, die hier haar prestigieuze naam weer waar weet te maken. Het gebruik van 3D-achtergronden maakt het makkelijker om de virtuele camera te laten bewegen, waardoor sommige scènes bijzonder spannend en dynamisch overkomen.

Ook de muziek zit helemaal goed. Deze komt namelijk niet heel typisch ‘anime’ over, maar klinkt juist heel verfrissend en hedendaags. De karakterontwerpen zijn gedaan in bishohnen (letterlijk ‘mooie jongen’) stijl, dat gekenmerkt wordt door lang haar en lange, smalle torso’s. Zo hier en daar ziet een karakterontwerp wat ongeïnspireerd uit, maar over het algemeen zijn de ontwerpen goed genoeg.

Van Noblesse: Awakening mag je geen diep verhaal verwachten; door haar korte duur is dat aspect juist minimaal. Maar dankzij de goede productie is het resultaat een mooi uitziend product dat je tijd waard is voor de actiescènes alleen al. Als je van de bishohnen-stijl houdt, maakt dat het geheel helemaal af. Het kijken van deze ONA vereist ook geen grote tijdsopoffering, waardoor het een aardige afwisseling is voor de gevorderde anime-fan, maar ook kan dienen als een introductie voor zowel Japanse animatie als Koreaanse webcomics. Reden genoeg dus om Noblesse: Awakening een kans te geven.

Noblesse: Awakening is te bekijken op crunchyroll.

Recensie: Haikyu!! seizoen 1

De laatste jaren is er een nieuwe opkomst van sportseries. Yowamushi Pedal, Ace of the Diamond en zelfs Free! zijn allemaal voorbeelden van recente sportseries met minstens enige mate van succes. Ook de animatiestudio Production I.G heeft een recent succes met de basketbalserie Kuroko’s Basketball. Na dat succes was het besluit om een nieuwe sportserie te produceren makkelijk te maken, en het resultaat is de volleybalserie Haikyu!!

Haikyu!! gaat over Shohyoh Hinata, een korte volleybal enthousiast die probeert zijn gebrek in lengte te compenseren met snelle reflexen en hoge sprongen. In een schooltoernooi verliest hij van het team van Tobio Kageyama, de zogenaamde ‘Koning van het Veld’. Hinata belooft in de toekomst Kageyama te verslaan, maar wanneer hij aankomt op zijn nieuwe school is Kageyama er ook! De twee willen niet samenwerken in een team, maar de aanvoerder van het Karasuno volleybal team, Daichi Sawamura, dreigt hun eruit te gooien als ze niet snel leren samen te werken.

Van daaruit gaat het plot verder in typische wijze. Hinata en Kageyama leren samen te werken, ontmoeten hun teamgenoten, en proberen een oude teamgenoot terug te krijgen in het team. Eerst spelen ze oefenmatches en vervolgens doen ze mee aan het Inter-High toernooi. Dit is allemaal niet bijzonder origineel, maar dat hoeft het niet te zijn. Tenslotte werkt deze verhaalstructuur, zolang de serie leuke personages heeft en interessante matches. En de personages van het Karasuno team zijn onmiddellijk aangenaam, met duidelijk gedefinieerde persoonlijkheden.

De volleybalmatches is waar de serie een klein probleem heeft. Er is bar weinig strategie in de eerste helft van de serie, waardoor het moeilijk is om je geïnvesteerd te voelen in de uitkomst van de wedstrijden. Ten slotte gebeurt er niet veel meer dan dat ballen heen en weer worden gespeeld. Ook wordt de libero van het Karasuno team, Yuu Nishinoya, pas heel laat voorgesteld, wat de strategie verder tegenwerkt in het begin van de serie. Gelukkig is er meer strategie in de tweede helft van de serie, wanneer het Inter-High toernooi begint. Vanaf dat punt moet Karasuno zich aanpassen aan de speelstijl van hun tegenstanders, terwijl ze ook hun eigen specialiteiten ook proberen tentoon te stellen. Een punt wat wel de hele serie door goed is is hoe het team wordt gevormd. Sommige persoonlijkheden botsen, samenwerken gaat niet altijd zonder slag of stoot en Haikyu!! is niet bang om dat te laten zien, zelfs als daarna wordt gezegd dat teamwork ontzettend belangrijk is.

De animatie is gedaan door Production I.G, en zoals gebruikelijk betekent dat dat de animatie prima uitziet. Vooral de momenten wanneer de tekenstijl momenteel verandert naar heel dikke lijnen om de snelheid en kracht van een slag aan te geven zijn erg indrukwekkend. De muziek is onopvallend maar niet slecht. Het enige probleem had ik met beide openingsliedjes, die ik  gebruikelijk oversloeg omdat ik de muziek gewoon niet goed vind. Alleen de eerste afsluiter is het echt waard om gezien te worden. De karakterontwerpen vereisen misschien enige gewenning omdat iedereen de ogen erg ver uit elkaar heeft staan. Maar iedereen is makkelijk uit elkaar te houden, zelfs al zijn er veel personages, dus slechte ontwerpen zijn het niet.

Van de beste sportseries die ik heb gezien, wilde ik naar buiten om zelf de betreffende sport te gaan spelen. Haikyu!! bereikt dat niet, maar heeft desondanks leuke personages en voegt in de tweede helft genoeg strategie toe om mijn interesse vast te blijven houden. Ik kan het dus niet de beste sportserie die ik ook gezien heb noemen, maar uiteindelijk is het toch de moeite waard om deze serie te bekijken.

Haikyu!! is te bekijken op crunchyroll.