Tag: Natsume Yujin-cho

Recensie: Natsume Yujin-cho San

707750

Het leven brengt verandering met zich mee. Dat is een natuurlijk proces dat niet tegen te houden is, hoe zeer we dat soms ook willen. Wij zelf veranderen en de wereld om ons heen verandert ook. Door hun aard als passief entertainment blijven episodische tv-series vaak juist wel hetzelfde. Mensen voelen zich nou eenmaal makkelijk bij datgeen wat bekend is. Natsume Yujin-cho zou, als een episodische tv-serie, ook altijd hetzelfde kunnen blijven, maar de serie lijkt in haar derde seizoen, Natsume Yujin-cho San, doelbewust gekozen te hebben voor verandering.

In eerste oogopslag lijkt de serie niet eens veranderd te zijn. Nog steeds is Takashi Natsume bezig met dezelfde dingen: hij helpt yohkai met hun persoonlijke problemen of geeft ze hun naam terug. Maar over de loop van de eerste drie seizoenen heeft wel degelijk een verandering plaatsgevonden.

In de vorige twee seizoenen zagen we Natsume voornamelijk connecties vormen, of dat nu met yohkai was of met mensen. Op dit punt liggen deze connecties duidelijk op hun plaats, wat blijkt uit de veranderde manier waarop terugkerende personages reageren op Natsume. Dit wordt voor het eerst echt duidelijk in de zesde aflevering van het seizoen, waarin we de exorcist Shuh’ichi Natori in een meer zorgzame rol dan gebruikelijk zien. Maar Natsume lijkt ook een innigere vriendschap te hebben gevormd met zijn klasgenoten Nishimura en Kitamoto, om maar te zwijgen over Tohru Taki en Kaname Tanuma. Met hen durft hij zelfs te praten over zijn belevenissen met yohkai! …In sommige gevallen dan.

Door deze banden heeft Natsume een aantal sterke bondgenoten om zich heen verzameld, wat betekent dat de slechteriken van de verhalen des te gevaarlijker moeten zijn. Dit komt terug in het feit dat slechte yohkai in dit seizoen een direct fysiek gevaar vormen, waar eerder vooral vervloekingen werden toegepast. Maar niet yohkai maar mensen zijn nog wel het meest gevaarlijk. In Natsume Yujin-cho San wordt dat geïllustreerd door de terugkeer van de genadeloze Matoba clan.

Maar Natsume Yujin-cho staat meer bekend om haar stille verhalen dan om haar actie en avontuur, en die rustige verhalen zijn hier ook weer aanwezig. Hier wordt de rust vooral geboden in de vorm van serieuze zelfreflectie. Hierdoor krijgen we een aantal afleveringen die voornamelijk uit flashbacks bestaan. Deze flashbacks maken extra tastbaar hoe veel is veranderd tussen het begin van het eerste seizoen en nu. Ook hebben ze het effect dat de serie herkenbaar blijft ondanks de serieuze veranderingen. Wat in het verleden is gebeurt heeft nu nog steeds effect; er is geen verandering die het verleden uit het bestaan kan wissen.

Desondanks komt de grootste verandering misschien wel in de vorm van de productie waarden. De animatie is enorm verbeterd ten opzichte van de eerste twee seizoenen. Het lijkt erop dat die zo’n groot succes waren dat aan dit derde seizoen een groter budget is toegekend. Ook weet regisseur Takahiro Omori steeds beter de soundtrack te benutten, en daarmee iets toe te voegen aan elke scène.

Verandering kan goed of slecht zijn, maar hier heeft het vooral positief uitgepakt. Daarom laat Natsume Yujin-cho San een goede indruk achter, wat je ook dacht van de vorige seizoenen. Door het gevoel van saamhorigheid dat sterk in dit seizoen aanwezig is vindt ik het zo onderhand zelfs moeilijk worden om Natsume Yujin-cho te vergelijken met Mushishi. Het is nu iets compleet eigens geworden, en dat valt alleen maar toe te juichen.

Natsume Yujin-cho is te bekijken op crunchyroll.

Advertenties

Recensie: Zoku Natsume Yujin-cho

79738l

Het Japanse platteland, met al haar uitgestrekte rijstvelden, lijkt altijd sereen en rustig te zijn, maar niets is minder waar. Er spookt juist van alles rond! Deze wezens, die bekend staan als yohkai, kunnen zoveel vormen en maten hebben als je je maar kan voorstellen. Voor de meesten van ons zijn yohkai onzichtbaar, maar Takashi Natsume, het hoofdpersonage van Zoku Natsume Yujin-cho, kan hen wel zien, en zijn wereld is daarom net iets magischer dan die van de rest van ons.

Het is een tijdje geleden sinds Natsume per ongeluk zijn lijfwacht Nyanko-sensei bevrijdde en het Boek der Vrienden vond. Sinds die tijd staat Natsume’s leven in het teken van yohkai. Deze komen naar hem toe in verband met het Boek der Vrienden, omdat ze hun naam en hun vrijheid terug uit het boek willen hebben, of omdat ze krachtiger willen worden door middel van het Boek. Hiermee lijkt Natsumes plaats in het leven steeds meer bij de yohkai te zijn dan bij mensen, maar is het wel goed dat hij zich zo afzondert van andere mensen?

Om te laten zien hoeveel er is veranderd sinds het begin van het eerste seizoen, begint het tweede seizoen van Natsume Yujin-cho met een aantal callbacks naar de allereerste aflevering. Maar zoveel anders is er eigenlijk niet. Al na een aantal afleveringen kwam de originele serie namelijk in rustig vaarwater terecht, en daar blijft het ook, zelfs in dit seizoen. Die onveranderlijkheid komt voornamelijk door Natsume zelf; hij is rustig en gevoelig en heeft niet echt grote ambities. Wat hij vooral wilt is een rustig en gelukkig leven voor hem zelf en iedereen rond hem heen.

Omdat Natsume zelf niet snel drama  opzoekt, heeft de serie sterke bijrollen nodig. Shuh’ichi Natori, de beroepsuitdrijver uit het vorige seizoen, duikt regelmatig op om Natsume een duwtje in de juiste richting te geven (of juist in de onjuiste?), maar alleen redt hij het niet. Gelukkig blijft de cast zich rustig  uitbreiden met nieuwe personages zoals Tohru Taki, die per toeval het bestaan van een kwade geest ontdekt, en is Natsume zelf ook altijd bereid om hulp te verlenen aan diegenen die het nodig hebben. Daarmee heeft de serie toch nog genoeg materiaal om ook dit tweede seizoen te vullen.

Nog steeds zijn de afleveringen erg episodisch, maar in dit seizoen zijn er ook twee two-parters. De verhalen van die two-parters hebben iets meer bite dan de meesten afleveringen. Ik vond zelf het verhoogde gevoel van conflict wel fijn om te zien, maar je zou ook kunnen redeneren dat het juist voor deze serie slecht is. Tenslotte is dit gebruikelijk een erg rustgevende serie, en meer conflict zou tegen je verwachtingen in kunnen gaan. Het is maar wat je van deze serie wilt.

De productie blijft ietwat goedkoop overkomen, net als in het eerste seizoen. Maar regisseur Takahiro Omori blijft zijn best doen om er iets moois van te maken. De beschikbare muziek vind ik nog steeds niet indrukwekkend, maar er wordt nu wel beter gebruik van gemaakt. Behalve dat, heeft dit seizoen een pracht van een opening, die het contrast laat zien van een wereld zonder yohkai en eentje met.

Nog steeds blijft Natsume Yujin-cho een beetje in de schaduw van Mushishi, maar dit seizoen laat zien dat het de potentie heeft om een volledig eigen serie te worden. De losse afleveringen zijn iets minder sterk dan die van Mushishi, maar Natsume Yujin-cho maakt beter gebruik van haar supporting cast. Laat deze vergelijking je in ieder geval niet tegenhouden; zelfs een lite-vorm van Mushishi is gewoon het bekijken waard.

Zoku Natsume Yujin-cho is te bekijken op crunchyroll, als aflevering 14 tot en met 26 van Natsume Yujin-cho.

Recensie: Natsume Yujin-cho seizoen 1

Als we het hebben over Japanse folklore, praten we meestal over verhalen bevolkt met bovennatuurlijke wezens genaamd yohkai. Yohkai kunnen ontzettend veel vormen aannemen, van vossen met negen staarten tot vrouwen die in de sneeuw rondlopen tot levende paraplu’s. En gezien de traditionele verhalen niet altijd consistent zijn, kunnen deze met gemak worden aangepast . Daarom zijn er een heleboel anime en manga die verhalen vertellen over deze grote groep van verschillende wezens. De serie Natsume Yujin-cho is slechts één uit een grote groep van voorbeelden.

Natsume Yujin-cho gaat over Takashi Natsume, die een normale jongen zou zijn ware het niet voor het feit dat hij, in tegenstelling tot vele anderen, yohkai kan zien. Nadat Natsume een katachtige yohkai ontmoet, komt hij erachter dat zijn oma hetzelfde talent had. Zij had toen ze jonger was de gewoonte om namen van yohkai te verzamelen. Wanneer ze de naam van een yohkai in bezit had, werd de betreffende yohkai haar dienaar. Natsume vind het boek met de verzameling van zijn oma en besluit de yohkai hun namen terug te geven zodat ze weer vrij zijn, met de kattenyohkai aan zijn zijde.

Hieruit blijkt dat Natsume nogal meelevend, vredelievend en aardig is, maar doordat hij geesten kan zien is hij ook in grote mate vervreemd geraakt van andere mensen. Die begrepen namelijk nooit waar hij het als kind allemaal over had. Gedurende de loop van de serie zie je hoe Natsume anderen probeert te helpen en op die manier allerlei connecties maakt, zowel met mensen als met yohkai. De verhalen zijn dus vrij rustig, met slechts af en toe een kleine hoeveelheid actie.

Dat maakt Natsume Yujin-cho vergelijkbaar met een andere folklore-achtige serie, Mushishi. Beide series vertellen episodische verhalen  zonder al te veel conflict, en gaan over zowel mensen als  vreemde wezens die samen in dezelfde wereld wonen. Uiteindelijk gaat Natsume Yujin-cho iets meer over persoonlijke connecties terwijl Mushishi over grotere ideeën gaat. Dat maakt Natsume Yujin-cho iets makkelijker te benaderen. Tenslotte begrijpt iedereen het thema van persoonlijke connecties meteen, terwijl je over de verhalen in Mushishi vaker iets langer moet nadenken om ze daadwerkelijk goed te begrijpen.

De animatie wordt verzorgd door animatiestudio Brain’s Base, die normaal gesproken goed werk aflevert. In deze serie vond ik de animatie jammer genoeg wat tegenvallen, maar vreemd genoeg doet dat de serie niet al te veel schade berokkenen. Tenslotte heeft deze serie geen flitsende actiescènes nodig om interessant te zijn, en door slimme regie van veelzijdige regisseur Takahiro Omori (Baccano!, Durarara!!, Princess Jellyfish) worden de subtiliteiten van de verhalen wel goed overgebracht. De muziek is ietwat zwak, deze klinkt namelijk pijnlijk standaard. Maar waarschijnlijk  valt dit je nog helemaal niet op als je de serie op een niet al te kritische wijze bekijkt.

Door de rustige verhalen is Natsume Yujin-cho te plaatsen in de categorie van iyashi-kei (letterlijk vertaald “comfort-type”) anime, en het is één van de betere voorbeelden van het genre. De verhalen weten je te boeien doordat de emoties die de verhalen overbrengen heel menselijk zijn, en net genoeg conflict bevatten om te zorgen dat je niet in slaap valt. Dat maakt deze serie een aanrader voor alle momenten waarop je even genoeg hebt van de drukte van het alledaagse leven.

Natsume Yujin-cho is te bekijken op crunchyroll.